Koń belgijski

Belgian_horse

Koń belgijski (belgi, konie brabanckie) jest to najstarsza zimnokrwista rasa konia domowego, wyhodowana w Belgii w wyniku krzyżowania koni miejscowych z dawnymi rycerskimi końmi flamandzkimi, masywnymi brabanosami i ardenami. Uzyskane w wyniku tych kojarzeń trzy odmiany koni, które nieznacznie różniły się od siebie, uznano w 1885 za jedną rasę.

Konie belgijskie są rasą o ustalonym typie, jedną z najpopularniejszych na świecie ras koni o ogromnej sile oraz niezwykle łagodnym usposobieniu. Wykorzystuje się je do ciężkiego transportu i do poprawiania różnych hodowli ras ciężkich (przy ich użyciu wytworzono m.in w Niemczech konie reńskie, a w Polsce konie sztumskie i łowickie).

Konie belgijskie mają umaszczenie najczęściej dereszowate, jak też kasztanowate, gniade oraz kare, lekką głowę głęboką klatkę piersiową, na nogach obfite szczotki pęcinowe. Osiągają wysokość w kłębie do 170 cm i masę: od 750 do 1200 kg.

W Polsce przed II wojną światową było bardzo dużo koni tej rasy, a najczęściej sprowadzano je, by umasywnić rasę naszych zimnokrwistych koni.

Po wojnie jako pierwszy prywatny hodowca kupił ogiera tej rasy oraz przywiózł go do Polski Michał Mateńko z Łęgowa. Dziś konie belgijskie można spotkać w wielu hodowlach Polaków.

admin

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *