Tarpan

800px-Kherson_tarpan

Tarpan (Equus gmelini) jest to gatunek doszczętnie wytępionego dzikiego konia. Zamieszkiwał obszary leśne Europy, zaś przez niektórych badaczy jest uważany za jednego z przodków konia domowego.

Wygląd

Koń mały, liczący w kłębie ok 130 cm. Maść myszata, na grzbiecie ciemna, wyraźna pręga przebiegająca wzdłuż kręgosłupa i pręgowane nogi, co jest cechą charakterystyczną ras prymitywnych. Jego grzywa jest krótka i stojąca.

Potomkowie

W okolicach Puszczy Białowieskiej tarpany przetrwały do 1780 roku (lub 1786), kiedy to zostały odłowione i umieszczone w zwierzyńcu hrabiów Zamoyskich koło Biłgoraja. Najpóźniej jednakże tarpany wymarły na stepach Ukrainy (ostatnie gatunki dzikich koni wymarły tam na początku lat 80 XIX wieku).

W 1808 roku z powodu panującej biedy zostały one rozdane okolicznym chłopom, tam również w wyniku krzyżowania z lokalnymi końmi wykształciła się rasa nazwana przez prof Vetulaniego konikiem polskim. Naukowiec ten rozpoczął w 1936 roku pracę nad odtworzeniem rasy dzikich tarpanów leśnych w Puszczy Białowieskiej na bazie koników polskich. W czasie II wojny światowej hodowla została zniszczona, zaś część koników wywieziono do Niemiec.

W 1949 ocalałe koniki trafiły do Popielna, tam w Instytucie Genetyki i Hodowli Doświadczalnej PAN prowadzi się nad nimi badania naukowe oraz hodowlę zachowawczą. Przebywają one na otwartej przestrzeni, a opieka ogranicza się do podawania siana w zimie. W warunkach rezerwatowych są także utrzymywane w Stacji Doświadczalnej Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu.

admin

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *